‘Als voorzitter heb ik een dankbare taak’

,,Ja, heel erg dankbaar. Ik heb het gevoel dat ik enorm word gewaardeerd door de leden. Ik ben net terug van vakantie en zei tegen mijn vrouw: ‘Ik heb het wel gemist, want het geeft mij zóveel ontspanning. Alle inspanning geeft een berg ontspanning. Natuurlijk zijn er altijd ups en downs, maar in grote lijnen is Spoordonkse Boys een geweldige club”, zegt voorzitter Henk van Rooy.

Vooruitgang zien

,,Euhm… Soms wel, soms niet”, reageert zijn collega bij SV Laar, Ruud Smeets. “Er zijn wezenlijke werkzaamheden die niet bij veel mensen opvallen. In die zin dus niet. Bijvoorbeeld het bijwonen van externe vergaderingen en bezoeken van instanties om de voetbalclub te promoten. Daarvan zie je misschien pas op de langere termijn het resultaat. Dat is anders als ze letterlijk zien dat er iets gebeurt. Neem onze jubileumfeesten of het nieuwe kunstgrasveld. Je merkt dat mensen heel positief over dergelijke zaken zijn, het echt een vooruitgang vinden. Dat is dan erg leuk om te horen.”

Pispaal

Hans van der Have, voorzitter Duiveland: ,,Ja, ik denk het toch wel. Het is leuk als je ziet dat zaken effect sorteren. Als je bereikt wat je hoopt te bereiken. Aan de andere kant ben je soms ook wel de pispaal. Als mensen niet weten waar ze met hun klachten naartoe moeten, komen ze al gauw bij mij. Ook op momenten dat ik er niet op zit te wachten. Ik heb afgesproken dat niemand op zaterdagmiddag na vijf uur hoeft aan te kloppen. Want dan begint het, in de kantine na de wedstrijd van het eerste weet iedereen het beter. Dan zeg ik: kom maar terug op zondagmiddag. En dat werkt prima.”

Regelen en mensenkennis

Aan het voorzitterschap zitten veel elementen, positieve en minder positieve, geldt voor allen. In grote lijnen kunnen ze er goed hun eigenschappen en daarmee hun ei in kwijt. Van Rooy bijvoorbeeld: ,,Ik ben een regelneef. Dingen regelen is mijn lust en mijn leven, ik vind het héérlijk.” Van der Have: ,,Organiseren, gebruik maken van mensenkennis. Dat zit in me, maar daarin heb ik me ook verder ontwikkeld bij de club. Het werkt van twee kanten.” Soms ook moet je je enigszins schikken. Zo zegt Smeets: ,,Ik ben erg gesteld op het gelijk behandelen van iedereen, maar soms geven bepaalde meningen de doorslag. Dan ben ik het er misschien niet mee eens, maar ik hoef niet altijd mijn zin te hebben. Als de vereniging als geheel er maar beter van wordt.”

Wijze waarop

Van der Have: ,,Voor sommige kritiek sluit je je ook wel eens af. Maar je moet het ook niet negeren. In negen van de tien gevallen zijn kritische opmerkingen wel een beetje terecht.” Het gaat dan vaak alleen om de wijze waarop ze worden gebracht, en door wie. ,,Je kunt je aandacht richten op het stukje wat niet goed gaat, maar ook in ogenschouw nemen wat we met zijn allen wél goed doen. Je moet ook niet vergeten dat we alleen met vrijwilligers werken. Je kunt van hen wel wat vragen, maar niet eisen.”

Extra energie

Er zijn absoluut ook leden van wie je energie krijgt, in plaats van dat het energie kost, stipt Van der Have aan. ,,Van mensen die zelf ook meehelpen, kun je kritiek makkelijker accepteren. Neem één van onze beste vrijwilligers, die is tegelijkertijd mijn grootste criticaster.  Prima.” Hoe dan ook, het gevoel een dankbare taak te hebben zit ‘m vaak in kleine dingen. Van Rooy geeft zomaar een voorbeeld: ,,Dankzij onze vrijwilligers en hun werkzaamheden hebben we dit jaar de contributie niet hoeven te verhogen. Kom ik zondag op het veld, zegt een vader van drie bij ons voetballende zonen: ‘Leuk, fijn! Het kost toch allemaal wat hè in deze tijden!’. Zulke opmerkingen, daar doe je het voor!”

Lees hier de volledige reacties van de geïnterviewde bestuursleden op het forum!